Home  |  Sitemap  |  Disclaimer  |  Contact  |  Zoeken

Terugblik 2011: Bert van der Veer en de Televizierring: adviseren voor eigen parochie

En ja hoor, wat niemand verwachtte, gebeurde toch op 21 oktober: Voetbal International (VI) won de Gouden Televizierring en niet de gedoodverfde winnaar The Voice of Holland (TVOH). ‘Een schande’, aldus tv-goeroe Bert van der Veer.  Als dit het resultaat wordt van publieksverkiezingen, dan moeten die verkiezingen maar op de schop. Van der Veer had gelukkig zijn advies al paraat en pleitte voor een vakjury als oplossing voor het probleem, dat wil zeggen: zijn probleem. Een prachtig staaltje ‘blind adviseren’.

Heldere situatie

Maar wat was nu eigenlijk het probleem? Volgens Van der Veer had VI nooit mogen winnen, omdat op deze manier de prijs zou devalueren. Een programma dat de Televizierring wint, moet aan enkele basale eisen voldoen. Allereerst moet het goed bekeken worden (en naar VI kijken slechts 500.000 mensen, waar TVOH wekelijks 3 miljoen kijkers trekt) en daarnaast moet het programma ‘production value’ hebben (een goede formule, mooie belichting en passende muziekjes), iets waar VI helemaal niet over beschikt, aldus de tv-goeroe.

Slechte procedure

En dan was er nog de stemprocedure. Ook die deugt niet volgens Van der Veer. Vanaf 20.30 uur mogen kijkers bellen en sms’en en dat is vragen om problemen. VI  beschikt namelijk over een harde kern van supporters, die Van der Veer en passant labelt als ‘internethooligans’,  die op zo’n manier de verkiezing kapen. Hoe die 500.000 de 3 miljoen van de Voice zo makkelijk achter zich laten, laat hij echter in het midden. Volgens Van der Veer is het probleem helder.

Jury met ethos

Van der Veer zou Van der Veer niet zijn als hij ook niet meteen de oplossing had. Het publiek is gewoon niet deskundig genoeg; het ontbreekt hen met andere woorden aan voldoende ethos. Daarom adviseert Bert een vakjury, die kwalitatieve maatstaven aanlegt en vervolgens zorgt voor een shortlist van drie waardige programma’s. Uit die shortlist mag het publiek vervolgens kiezen. En daarmee is het nog wel degelijk steeds een publieksprijs, want het publiek bepaalt de uiteindelijke winnaar. Maar dan wel eentje waar ook Van der Veer zijn zegen aan kan geven. Iedereen blij, probleem opgelost. Geluiden dat dit toch een vorm van censuur zou zijn, wuift Van der Veer weg. Bovendien steunen de AVRO en Mies Bouwman herself zijn plan, dus wie heeft hier nu een punt en het meeste gezag aan zijn kant?

Het eigen straatje van Bert

De manier van adviseren van Van der Veer is er een die we in de praktijk veelvuldig terugzien. Veel adviseurs zijn geneigd adviezen te geven die voor hen goed werken. Zij analyseren de situatie vooraf weliswaar, maar doen dit door hun eigen bril. Immers, alleen Van der Veer ziet het probleem van de prijsdevaluatie; anderen hoorde je er nauwelijks over. En de mening van het publiek zelf vraagt Van der Veer al helemaal niet.  Terwijl het zo belangrijk is dat een adviseur in de voorbereidingsfase ook goed kijkt naar wat de gesprekspartner wil. Waaraan heeft die behoefte? Houd in uw advies dus altijd van tevoren rekening met de emoties van de ander en het karakter van de betrokkenen. Pas dan sorteert uw advies het gewenste effect.

Dus Bert: als het publiek een publieksprijs toekent aan een programma dat jou niet bevalt, maar waar het zelf zeer content mee lijkt te zijn, dan zit het waarschijnlijk niet te wachten op een advies. Het ziet immers zelf geen probleem. En als dat advies er vervolgens op neerkomt dat het publiek de volgende keer buitenspel wordt gezet bij het toekennen van een publieksprijs, denk ik niet dat je advies juichend onthaald zal worden.

Henri Raven

Wilt u meer weten over overtuigend advisren en rekening houden met de belangen van uw publiek? Lees dan de hoofdstukken 14 en 4 van De Argumentatiecoach of doe mee aan onze training Betrokken Adviseren

Datum: 15-12-2011

|