"De kern van het debat is dat je als oppositie ook invloed kunt uitoefenen. Als van tevoren gezegd wordt dat daar bijster weinig kans voor is, dan zijn we hier een Noord-Koreaans parlement." Aldus Geert Wilders’ verklaring voor het opstappen van zijn fractie tijdens het debat over de maatregelen van het kabinet om de economische crisis aan te pakken. Inderdaad waren de opmerkingen van CDA-fractievoorzitter Van Geel, die voorafgingen aan het opstappen van de PVV-fractie, niet al te handig, maar door het debat geheel uit de weg te gaan, kun je helemaal geen invloed uitoefenen, toch? Nou, dat werkt bij Geert iets anders…
Wilders weigerde in de Tweede Kamer te blijven zitten als ‘circuspaard’. En dus stapte hij op. Zijn gehele fractie met zich meetronend, recht naar de daar zorgvuldig geposteerde camera’s. Al eerder meldden wij dat Wilders vaak alleen maar stelt en nooit onderbouwt, maar dit is toch wel zijn grootste huzarenstukje: alle media-aandacht opeisen, zonder ook maar één inhoudelijke bijdrage te leveren. Dat is razend knap.
Maar Geert zou Geert niet zijn als hij toch niet zou laten blijken wel degelijk een bijdrage aan het debat te hebben gehad. Alleen hebben die vervelende CDA-debatgijzelaars het hem onmogelijk gemaakt deze bijdrage uit te spreken. Gelukkig is er internet en kan Geert op de PVV-site alsnog zijn oorspronkelijke bijdrage aan het volk tonen. Had deze bijdrage het debat bevorderd? Het is maar hoe je het bekijkt. Stof zou er genoeg zijn opgewaaid, want de bijdrage staat weer bol van de oneliners en ad hominems.
Geert gaat weer helemaal los: Henk en Ria zijn weer terug en betalen weer voor Ali en Fatima, er moet bezuinigd worden op ‘linkse hobby’s’ als de Vogelaarwijken en ontwikkelingshulp, het kabinet legt een ‘keutelje’ en is een ‘aanfluiting’ et cetera. Maar wat dit keer vooral opvalt aan Wilders’ bijdrage is zijn enorme voorliefde voor de indirecte variant van de ad hominem: door van alles te suggereren en zaken en personen met elkaar in een dubieus verband te brengen, wordt iedere tegenstander verdacht gemaakt. Een paar voorbeelden: Wilders noemt Afrikaanse dictators en hun Zwitserse villa’s in een adem met het PvdA hoofdkantoor op de grachtengordel, Agnes Jongerius wordt aangeduid met Hare Majesteit, en de volgende redenering is ook heel typerend voor de strijdwijze van Wilders:
Dit kabinet breekt record na record. Op het gebied van de massa-immigratie wel te verstaan. Vorig jaar maar liefst 140.000 nieuwkomers, een stad zo groot als Amersfoort! En ook de stroom asielzoekers is weer volledig gemaximaliseerd. Iedereen moet naar Nederland komen, iedereen moet een uitkering krijgen zodat iedereen PvdA gaat stemmen.
Puur retorisch bekeken is Wilders’ bijdrage enorm aantrekkelijk om te lezen. Sommige oneliners zijn ronduit spitsvondig, sommige verbanden zo duidelijk over the top dat je ervan moet glimlachen. Maar de vraag die hier echt gesteld moet worden: had deze bijdrage het ‘gegijzelde’ debat naar een hoger plan getild? Tel de argumenten. Tel de verdachtmakingen. Tel de oneliners. En er is maar een conclusie mogelijk: met deze bijdrage was het debat pas een echt flutdebat geworden om in Geerts terminologie te blijven.
Henri Raven
Volg onze training Omgaan met Bluffers!
Datum: 03-04-2009